اگر من هم یکی را صادقانه دوست دارم چه
به محراب نگاهش روز و شب سر می‌گذارم چه

اگر آخوند را دیدی بگو از من برای او
که هرکاری بخواهم می‌کنم او را به کارم چه

اگر در خانه یا در کوچه یا درشهر یا هرجا
ترا می‌بینم و دل می‌رود از اختیارم چه

و میپرسم که آیا دوستم داری تو می‌خندی
و میگویی که شاید دارم و شاید ندارم چه

چه مغرورانه می‌گویی که گیر من نمی افتی
که اینطوری عزیز دل!؟ اگر گیرت بیارم چه

به پای دل خلیدی خار غم را و پس از مرگم
گلی روییده باشد یا نباشد بر مزارم چه