مدتی می‌شد مشغول کارهای دیگری بودم. رمان امشب… دیگر در دست‌رس خوانندگان بود و فکر می‌کردم تنها کار من، خواندن نقد و نظر آن‌ها است. هفته‌ها پیش متوجه شدم رمان متقاضی‌ زیاد دارد اما نسخه‌ای چاپ‌شده‌اش در حال تمام‌ شدن است. حالا که رمان به چاپ دوم می‌رود و من دوباره می‌نشینم در دفتر، در خانه و پشت گوشی تا نقد، نظر، ترغیب و… خوانندگان را بشنوم، دیدگاه‌ها را بخوانم و گوش بدهم به‌حرف‌های مخاطبان و خوانندگانی که تنها می‌توان گفت: بهترین آدم‌های زندگی ما اند.

  کتاب‌ وقتی از چاپ برآید، از دست نویسنده‌ها کَنده می‌شود و به‌مخاطب و دوست‌دارش قرار می‌گیرد و حالا دیگر سخن شنیدنی، سخن خواننده است. 

   البته اضافه کنم، چاپ اول رمان در ۲۵۰ برگه بود و چاپ دوم در ۲۲۴، یعنی جاهایی دست‌زدم، جاهایی را بریدم و به‌جاهایی اضافه کردم، (طبق خواست رمان).