ناشاد

آرش آذیش

·

·

می نوشتم زندگی زیباست

شکیبایی ریشه ی

 خوشی ها

می گفتم پاکیزه گیِ کودک

دل آرا ست‌

 اگر افزون خواهیِ جا افتاده

تهی دستی ، بی خانمانی

آوارگی و گرسنگیِ گسترده

بیدادِ فراگیر ، خانه ها را

بندی خانه نساخته بود

اگر ننگِ جنگ را پایانی بود

دگر

  واژه پای نمی کوبد

 شعر نمی خرامد 

عشق نمی درخشد

سخن نمی خندد

آرامش از کوی 

و کوچه کوچیده

دل مردگی چیره بر جان

جیره ی بهانه ها 

برای لبخندی دروغین هم

دگر بسنده نیست

آذیش


مطالب بیشتر

شاید این مطالب نیز برای شما جالب باشد