مرا ببوس و مگو بوسه کار شیطانیست
که بوسه از لب معشوقه میل انسانیست

بیا و اشک مرا دانه دانه بوسه بزن
که آسمان دلم بیتو سرد و بارانیست

به عشق بازی هستی ببین و خورده‌ مگیر
که این ودیهه به ذات من و تو پنهانیست

به امر و‌نهی مده فرصت طلایی را
جدا ز یار جهان سرد و تار و توفانیست

کسی که دل ندهد دل کجا به دست آرد
عزیز دل شدن از الطفات یزدانیست

برون شو‌ از قفس هرچه بر ضد بشر است
که جاودانه بهشت تو پاک وجدانیست

به درب تنگ نظران می نویسم این مصرع
دل که عشق ندارد جهانی ظلمانیست

همیشه در پی لیلا بگرد و مجنون باش
که بی محبت زن زنده گی پریشانیست