دل دیوانه‌ای دارم که می‌خواهم تهی باشد
هم از کین و هم از مهر بنی‌آدم تهی باشد

جهان‌ یک کوچه‌ی اسرارآمیز پر از مرگ است
نمانده خانه‌ای در آن که از ماتم تهی باشد

به دست سرنوشتی داده‌ای دست رفیقت‌ را
که زخمی خورده باشم دستش از مرهم تهی باشد

برآور آرزوی سا‌ل‌ها در سینه‌ی ما را
خدایا پیش از آنکه جسمم از جانم تهی باشد

قناری‌ها بخوانند و صدای سازها باشد
جهان از هرچه مانند صدای بم تهی باشد.

دوم سرطان ۱۴۰۵-لندن